به جنگ عمق حیاتند و ما چه بد مستیم (شعری در وادی محیط زیست)
به فاضلاب صنایع
زباله و پسماند
کمر به ذلت آب و
زمین خود بستیم
به هیچ چاه عمیقُ رود و دریاچه
نداده ایم امان و
چشم خود بستیم
هوای پاک دهاتم
برفته است از یاد
از این هوای مه آلود و پر ز بو ، خستیم
زباله های کثیف ِ
رادیو اکتیو
به جنگ عمق حیاتند و
ما چه بد مستیم
سموم ضد حیات و
فریب نوترکیب
بسا که نظم وجودی
بدین نمط شُستیم
فغان ز این همه بطری و
ظروف بد مصرف*!
به صبح وشام، مشمّا و نایلونی دستیم
بشر رفاه طلب کرد و
کبرو خودستایی کرد
بسا ز قید محیط و
هم خدا، رستیم
* منظور ظروف یکبارمصرف است!
زباله و پسماند
کمر به ذلت آب و
زمین خود بستیم
به هیچ چاه عمیقُ رود و دریاچه
نداده ایم امان و
چشم خود بستیم
هوای پاک دهاتم
برفته است از یاد
از این هوای مه آلود و پر ز بو ، خستیم
زباله های کثیف ِ
رادیو اکتیو
به جنگ عمق حیاتند و
ما چه بد مستیم
سموم ضد حیات و
فریب نوترکیب
بسا که نظم وجودی
بدین نمط شُستیم
فغان ز این همه بطری و
ظروف بد مصرف*!
به صبح وشام، مشمّا و نایلونی دستیم
بشر رفاه طلب کرد و
کبرو خودستایی کرد
بسا ز قید محیط و
هم خدا، رستیم
* منظور ظروف یکبارمصرف است!
+ نوشته شده در سه شنبه ۳ اسفند ۱۳۸۹ ساعت 10:0 AM توسط مائده رحیمی
|
وبلاگ دانشجویان ورودی سال 87 رشته مهندسی محیط زیست دانشگاه صنعتی اصفهان